бе́злічны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бе́злічны бе́злічная бе́злічнае бе́злічныя
Р. бе́злічнага бе́злічнай
бе́злічнае		 бе́злічнага бе́злічных
Д. бе́злічнаму бе́злічнай бе́злічнаму бе́злічным
В. бе́злічны (неадуш.)
бе́злічнага (адуш.)		 бе́злічную бе́злічнае бе́злічныя (неадуш.)
бе́злічных (адуш.)
Т. бе́злічным бе́злічнай
бе́злічнаю		 бе́злічным бе́злічнымі
М. бе́злічным бе́злічнай бе́злічным бе́злічных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бе́злічны, ‑ая, ‑ае.

Якому няма ліку, незлічоны. А хан Кайдан, аблюбаваўшы ўзгорак, глядзіць, як іскры безлічных кастроў губляюцца, сатлеўшы паміж зорак, над вострымі вяршынямі шатроў. А. Вольскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)