бахчаво́дны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бахчаво́дны бахчаво́дная бахчаво́днае бахчаво́дныя
Р. бахчаво́днага бахчаво́днай
бахчаво́днае
бахчаво́днага бахчаво́дных
Д. бахчаво́днаму бахчаво́днай бахчаво́днаму бахчаво́дным
В. бахчаво́дны (неадуш.)
бахчаво́днага (адуш.)
бахчаво́дную бахчаво́днае бахчаво́дныя (неадуш.)
бахчаво́дных (адуш.)
Т. бахчаво́дным бахчаво́днай
бахчаво́днаю
бахчаво́дным бахчаво́днымі
М. бахчаво́дным бахчаво́днай бахчаво́дным бахчаво́дных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бахчаво́дны бахчево́дческий

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бахчаво́дны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да бахчаводства. Бахчаводная гаспадарка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бахчаво́дства, -а, н.

Галіна сельскай гаспадаркі, якая займаецца вырошчваннем бахчавых культур.

|| прым. бахчаво́дны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бахчево́дческий бахчаво́дны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)