бальні́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бальні́чны бальні́чная бальні́чнае бальні́чныя
Р. бальні́чнага бальні́чнай
бальні́чнае		 бальні́чнага бальні́чных
Д. бальні́чнаму бальні́чнай бальні́чнаму бальні́чным
В. бальні́чны (неадуш.)
бальні́чнага (адуш.)		 бальні́чную бальні́чнае бальні́чныя (неадуш.)
бальні́чных (адуш.)
Т. бальні́чным бальні́чнай
бальні́чнаю		 бальні́чным бальні́чнымі
М. бальні́чным бальні́чнай бальні́чным бальні́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

клі́ніка, ‑і, ДМ ‑ніцы, ж.

Бальнічная ўстанова, у якой лячэнне хворых спалучаецца з навукова-даследчай і вучэбна-выкладчыцкай работай. Клініка шпітальнай хірургіі. Клініка інфекцыйных хвароб.

[Ад грэч. klinkē — лячэнне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Клі́ніка ’бальнічная ўстанова’ (ТСБМ). Запазычана праз рускую мову з ням. Klinik (Шанскі, 2, 8, 159).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

пала́та ж., в разн. знач. пала́та;

бальні́чная п. — больни́чная пала́та;

п. ло́рдаў — пала́та ло́рдов;

п. абшчы́н — пала́та о́бщин;

п. мер і вагі́ — палата́ мер и весо́в;

гандлёвая п. — торго́вая пала́та;

кні́жная п. — кни́жная пала́та;

казённая п. — ист. казённая пала́та

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)