бакла́н
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
бакла́н |
бакла́ны |
| Р. |
бакла́на |
бакла́наў |
| Д. |
бакла́ну |
бакла́нам |
| В. |
бакла́на |
бакла́наў |
| Т. |
бакла́нам |
бакла́намі |
| М. |
бакла́не |
бакла́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)
бакла́н м., зоол. бакла́н
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
бакла́н зоол. бакла́н, -на м.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
бакла́н, ‑а, м.
Вялікая птушка сямейства вадаплаўных, якая водзіцца на марскіх узбярэжжах, вялікіх вадаёмах.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)