багемі́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
багемі́зм |
багемі́змы |
| Р. |
багемі́зма |
багемі́змаў |
| Д. |
багемі́зму |
багемі́змам |
| В. |
багемі́зм |
багемі́змы |
| Т. |
багемі́змам |
багемі́змамі |
| М. |
багемі́зме |
багемі́змах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Таёмства ’таямнічасць, недасягальнасць для розуму, пазнання’ (1910 г., КСНН). Магчыма, багемізм, параўн. ст.-чэш. tajemstvie, рэдкае польск. tajemstwo, параўн. Басай-Сяткоўскі, Słownik, 388.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)