багалю́б
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| багалю́б | багалю́бы | |
| багалю́ба | ||
| багалю́бу | багалю́бам | |
| багалю́ба | ||
| багалю́бам | багалю́бамі | |
| багалю́бе | багалю́бах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)