аўтаматы́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аўтаматы́чны |
аўтаматы́чная |
аўтаматы́чнае |
аўтаматы́чныя |
| Р. |
аўтаматы́чнага |
аўтаматы́чнай
аўтаматы́чнае |
аўтаматы́чнага |
аўтаматы́чных |
| Д. |
аўтаматы́чнаму |
аўтаматы́чнай |
аўтаматы́чнаму |
аўтаматы́чным |
| В. |
аўтаматы́чны (неадуш.)
аўтаматы́чнага (адуш.) |
аўтаматы́чную |
аўтаматы́чнае |
аўтаматы́чныя (неадуш.)
аўтаматы́чных (адуш.) |
| Т. |
аўтаматы́чным |
аўтаматы́чнай
аўтаматы́чнаю |
аўтаматы́чным |
аўтаматы́чнымі |
| М. |
аўтаматы́чным |
аўтаматы́чнай |
аўтаматы́чным |
аўтаматы́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
гене́тыка-аўтаматы́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
гене́тыка-аўтаматы́чны |
гене́тыка-аўтаматы́чная |
гене́тыка-аўтаматы́чнае |
гене́тыка-аўтаматы́чныя |
| Р. |
гене́тыка-аўтаматы́чнага |
гене́тыка-аўтаматы́чнай
гене́тыка-аўтаматы́чнае |
гене́тыка-аўтаматы́чнага |
гене́тыка-аўтаматы́чных |
| Д. |
гене́тыка-аўтаматы́чнаму |
гене́тыка-аўтаматы́чнай |
гене́тыка-аўтаматы́чнаму |
гене́тыка-аўтаматы́чным |
| В. |
гене́тыка-аўтаматы́чны (неадуш.)
гене́тыка-аўтаматы́чнага (адуш.) |
гене́тыка-аўтаматы́чную |
гене́тыка-аўтаматы́чнае |
гене́тыка-аўтаматы́чныя (неадуш.)
гене́тыка-аўтаматы́чных (адуш.) |
| Т. |
гене́тыка-аўтаматы́чным |
гене́тыка-аўтаматы́чнай
гене́тыка-аўтаматы́чнаю |
гене́тыка-аўтаматы́чным |
гене́тыка-аўтаматы́чнымі |
| М. |
гене́тыка-аўтаматы́чным |
гене́тыка-аўтаматы́чнай |
гене́тыка-аўтаматы́чным |
гене́тыка-аўтаматы́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дыстанцы́йна-аўтаматы́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дыстанцы́йна-аўтаматы́чны |
дыстанцы́йна-аўтаматы́чная |
дыстанцы́йна-аўтаматы́чнае |
дыстанцы́йна-аўтаматы́чныя |
| Р. |
дыстанцы́йна-аўтаматы́чнага |
дыстанцы́йна-аўтаматы́чнай
дыстанцы́йна-аўтаматы́чнае |
дыстанцы́йна-аўтаматы́чнага |
дыстанцы́йна-аўтаматы́чных |
| Д. |
дыстанцы́йна-аўтаматы́чнаму |
дыстанцы́йна-аўтаматы́чнай |
дыстанцы́йна-аўтаматы́чнаму |
дыстанцы́йна-аўтаматы́чным |
| В. |
дыстанцы́йна-аўтаматы́чны (неадуш.)
дыстанцы́йна-аўтаматы́чнага (адуш.) |
дыстанцы́йна-аўтаматы́чную |
дыстанцы́йна-аўтаматы́чнае |
дыстанцы́йна-аўтаматы́чныя (неадуш.)
дыстанцы́йна-аўтаматы́чных (адуш.) |
| Т. |
дыстанцы́йна-аўтаматы́чным |
дыстанцы́йна-аўтаматы́чнай
дыстанцы́йна-аўтаматы́чнаю |
дыстанцы́йна-аўтаматы́чным |
дыстанцы́йна-аўтаматы́чнымі |
| М. |
дыстанцы́йна-аўтаматы́чным |
дыстанцы́йна-аўтаматы́чнай |
дыстанцы́йна-аўтаматы́чным |
дыстанцы́йна-аўтаматы́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
збо́рачна-аўтаматы́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
збо́рачна-аўтаматы́чны |
збо́рачна-аўтаматы́чная |
збо́рачна-аўтаматы́чнае |
збо́рачна-аўтаматы́чныя |
| Р. |
збо́рачна-аўтаматы́чнага |
збо́рачна-аўтаматы́чнай
збо́рачна-аўтаматы́чнае |
збо́рачна-аўтаматы́чнага |
збо́рачна-аўтаматы́чных |
| Д. |
збо́рачна-аўтаматы́чнаму |
збо́рачна-аўтаматы́чнай |
збо́рачна-аўтаматы́чнаму |
збо́рачна-аўтаматы́чным |
| В. |
збо́рачна-аўтаматы́чны (неадуш.)
збо́рачна-аўтаматы́чнага (адуш.) |
збо́рачна-аўтаматы́чную |
збо́рачна-аўтаматы́чнае |
збо́рачна-аўтаматы́чныя (неадуш.)
збо́рачна-аўтаматы́чных (адуш.) |
| Т. |
збо́рачна-аўтаматы́чным |
збо́рачна-аўтаматы́чнай
збо́рачна-аўтаматы́чнаю |
збо́рачна-аўтаматы́чным |
збо́рачна-аўтаматы́чнымі |
| М. |
збо́рачна-аўтаматы́чным |
збо́рачна-аўтаматы́чнай |
збо́рачна-аўтаматы́чным |
збо́рачна-аўтаматы́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пато́лага-аўтаматы́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пато́лага-аўтаматы́чны |
пато́лага-аўтаматы́чная |
пато́лага-аўтаматы́чнае |
пато́лага-аўтаматы́чныя |
| Р. |
пато́лага-аўтаматы́чнага |
пато́лага-аўтаматы́чнай
пато́лага-аўтаматы́чнае |
пато́лага-аўтаматы́чнага |
пато́лага-аўтаматы́чных |
| Д. |
пато́лага-аўтаматы́чнаму |
пато́лага-аўтаматы́чнай |
пато́лага-аўтаматы́чнаму |
пато́лага-аўтаматы́чным |
| В. |
пато́лага-аўтаматы́чны (неадуш.)
пато́лага-аўтаматы́чнага (адуш.) |
пато́лага-аўтаматы́чную |
пато́лага-аўтаматы́чнае |
пато́лага-аўтаматы́чныя (неадуш.)
пато́лага-аўтаматы́чных (адуш.) |
| Т. |
пато́лага-аўтаматы́чным |
пато́лага-аўтаматы́чнай
пато́лага-аўтаматы́чнаю |
пато́лага-аўтаматы́чным |
пато́лага-аўтаматы́чнымі |
| М. |
пато́лага-аўтаматы́чным |
пато́лага-аўтаматы́чнай |
пато́лага-аўтаматы́чным |
пато́лага-аўтаматы́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
тэрмаста́т, ‑а, М ‑стаце, м.
Апарат, у якім падтрымліваецца пастаянная тэмпература пры дапамозе аўтаматычных рэгулятараў.
[Ад грэч. thermē — цяпло, гарачыня і statos — стаячы.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
радыёкама́нда, ‑ы, ДМ ‑дзе, ж.
Каманда, якая перадаецца па радыё для кіравання работай аўтаматычных установак і прыбораў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аўтаметры́я, ‑і, ж.
Навуковая дысцыпліна, якая вывучае тэарэтычныя асновы праектавання аўтаматычных вымяральных і кантрольных прыбораў і вымяральных інфармацыйных сістэм.
[Ад аўта і грэч. metréō — вымяраю.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шар-зо́нд, шара-зонда, М (аб) шары-зондзе, м.
Напоўнены вадародам шар для даследаванняў высокіх слаёў атмасферы пры дапамозе аўтаматычных прыбораў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
карда́н, ‑а, м.
1. Прыстасаванне для падвесці, якое дапускае хістанне апор пры захаванні нерухомасці падвешанага цела.
2. Назва некаторых перадатачных прыстасаванняў, валоў (у аўтамабілях, трактарах і інш.). На Мінскім заводзе аўтаматычных ліній зроблены два агрэгатныя станкі, прызначаныя для свідравання і нарэзкі разьбы ў крыжавіне кардана. «Звязда».
[Ад уласн. імя.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)