аўтадро́м
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўтадро́м |
аўтадро́мы |
| Р. |
аўтадро́ма |
аўтадро́маў |
| Д. |
аўтадро́му |
аўтадро́мам |
| В. |
аўтадро́м |
аўтадро́мы |
| Т. |
аўтадро́мам |
аўтадро́мамі |
| М. |
аўтадро́ме |
аўтадро́мах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
аўтадро́м, ‑а, м.
Спецыяльна абсталяванае месца для выпрабавання аўтамабіляў, а таксама для аўтамабільных спаборніцтваў.
[Фр. autodrome.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
автодро́м аўтадро́м, -ма м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)