аўтаго́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. аўтаго́нка аўтаго́нкі
Р. аўтаго́нкі аўтаго́нак
Д. аўтаго́нцы аўтаго́нкам
В. аўтаго́нку аўтаго́нкі
Т. аўтаго́нкай
аўтаго́нкаю		 аўтаго́нкамі
М. аўтаго́нцы аўтаго́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аўтаго́нкі, ‑нак; адз. аўтагонка, ‑і, ДМ ‑нцы, ж.

Спец. Гонкі на аўтамабілях.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)