аўстэні́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. аўстэні́т
Р. аўстэні́ту
Д. аўстэні́ту
В. аўстэні́т
Т. аўстэні́там
М. аўстэні́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аўстэні́т, -ту м., мет. аустени́т

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аустени́т мет. аўстэні́т, -ту м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)