ачэ́плены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ачэ́плены |
ачэ́пленая |
ачэ́пленае |
ачэ́пленыя |
| Р. |
ачэ́пленага |
ачэ́пленай ачэ́пленае |
ачэ́пленага |
ачэ́пленых |
| Д. |
ачэ́пленаму |
ачэ́пленай |
ачэ́пленаму |
ачэ́пленым |
| В. |
ачэ́плены (неадуш.) ачэ́пленага (адуш.) |
ачэ́пленую |
ачэ́пленае |
ачэ́пленыя (неадуш.) ачэ́пленых (адуш.) |
| Т. |
ачэ́пленым |
ачэ́пленай ачэ́пленаю |
ачэ́пленым |
ачэ́пленымі |
| М. |
ачэ́пленым |
ачэ́пленай |
ачэ́пленым |
ачэ́пленых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ачэ́плены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ачэ́плены |
ачэ́пленая |
ачэ́пленае |
ачэ́пленыя |
| Р. |
ачэ́пленага |
ачэ́пленай ачэ́пленае |
ачэ́пленага |
ачэ́пленых |
| Д. |
ачэ́пленаму |
ачэ́пленай |
ачэ́пленаму |
ачэ́пленым |
| В. |
ачэ́плены (неадуш.) ачэ́пленага (адуш.) |
ачэ́пленую |
ачэ́пленае |
ачэ́пленыя (неадуш.) ачэ́пленых (адуш.) |
| Т. |
ачэ́пленым |
ачэ́пленай ачэ́пленаю |
ачэ́пленым |
ачэ́пленымі |
| М. |
ачэ́пленым |
ачэ́пленай |
ачэ́пленым |
ачэ́пленых |
Кароткая форма: ачэ́плена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ачэ́плены оце́пленный; см. ачапі́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ачэ́плены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад ачапіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
оце́пленный ачэ́плены, акру́жаны;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ачапі́ць, ачаплю́, ачэ́піш, ачэ́піць; ачэ́плены; зак., каго-што.
Акружыць з мэтай аховы або спынення доступу куды-н.
А. плошчу.
|| незак. ачапля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.
|| наз. ачапле́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)