асіме́трыя, -і, ж.

Адсутнасць або парушэнне сіметрыі.

|| прым. асіметры́чны, -ая, -ае; наз. асіметры́чнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

асіметры́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. асіметры́я
Р. асіметры́і
Д. асіметры́і
В. асіметры́ю
Т. асіметры́яй
асіметры́яю
М. асіметры́і

Іншыя варыянты: асіме́трыя.

Крыніцы: krapivabr2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

асіме́трыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. асіме́трыя
Р. асіме́трыі
Д. асіме́трыі
В. асіме́трыю
Т. асіме́трыяй
асіме́трыяю
М. асіме́трыі

Іншыя варыянты: асіметры́я.

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

асіметры́я ж. асимметри́я

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

асіметры́я, ‑і, ж.

Адсутнасць або парушэнне сіметрыі.

[Ад грэч. asymmetria — несуразмернасць.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асимметри́я асіме́тры́я, -ры́і ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)