асіве́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
асіве́ю |
асіве́ем |
| 2-я ас. |
асіве́еш |
асіве́еце |
| 3-я ас. |
асіве́е |
асіве́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
асіве́ў |
асіве́лі |
| ж. |
асіве́ла |
| н. |
асіве́ла |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
асіве́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
асіве́ць сов., см. ссіве́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
асіве́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее; зак.
Разм. Пасівець, ссівець. [Аміля:] — Позна ты цяпер ужо думаеш выйсці ў вялікія маштабы. Галава твая асівела. Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)