асу́шванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. асу́шванне
Р. асу́швання
Д. асу́шванню
В. асу́шванне
Т. асу́шваннем
М. асу́шванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

асу́шванне ср. осуше́ние; см. асу́шваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

асу́шванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. асушваць — асушыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

осуше́ние асушэ́нне, -ння ср.; неоконч. асу́шванне, -ння ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)