астэалагі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. астэалагі́чны астэалагі́чная астэалагі́чнае астэалагі́чныя
Р. астэалагі́чнага астэалагі́чнай
астэалагі́чнае		 астэалагі́чнага астэалагі́чных
Д. астэалагі́чнаму астэалагі́чнай астэалагі́чнаму астэалагі́чным
В. астэалагі́чны (неадуш.)
астэалагі́чнага (адуш.)		 астэалагі́чную астэалагі́чнае астэалагі́чныя (неадуш.)
астэалагі́чных (адуш.)
Т. астэалагі́чным астэалагі́чнай
астэалагі́чнаю		 астэалагі́чным астэалагі́чнымі
М. астэалагі́чным астэалагі́чнай астэалагі́чным астэалагі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

астэалагі́чны анат. остеологи́ческий

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

астэалагі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да астэалогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

остеологи́ческий астэалагі́чны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)