астранамі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
астранамі́чны |
астранамі́чная |
астранамі́чнае |
астранамі́чныя |
| Р. |
астранамі́чнага |
астранамі́чнай
астранамі́чнае |
астранамі́чнага |
астранамі́чных |
| Д. |
астранамі́чнаму |
астранамі́чнай |
астранамі́чнаму |
астранамі́чным |
| В. |
астранамі́чны (неадуш.)
астранамі́чнага (адуш.) |
астранамі́чную |
астранамі́чнае |
астранамі́чныя (неадуш.)
астранамі́чных (адуш.) |
| Т. |
астранамі́чным |
астранамі́чнай
астранамі́чнаю |
астранамі́чным |
астранамі́чнымі |
| М. |
астранамі́чным |
астранамі́чнай |
астранамі́чным |
астранамі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
астранамі́чны астрономи́ческий;
~ныя лі́чбы — астрономи́ческие ци́фры
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
астранамі́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да астраноміі. Астранамічная абсерваторыя. Астранамічныя назіранні. Астранамічная гадзіна.
•••
Астранамічныя лічбы гл. лічба.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
астрано́мія, -і, ж.
Навука аб нябесных целах, іх сістэмах, паходжанні, будове, законах руху, хімічным саставе.
|| прым. астранамі́чны, -ая, -ае.
Астранамічная лічба (перан.: надзвычай вялікая).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
калянда́рна-астранамі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
калянда́рна-астранамі́чны |
калянда́рна-астранамі́чная |
калянда́рна-астранамі́чнае |
калянда́рна-астранамі́чныя |
| Р. |
калянда́рна-астранамі́чнага |
калянда́рна-астранамі́чнай
калянда́рна-астранамі́чнае |
калянда́рна-астранамі́чнага |
калянда́рна-астранамі́чных |
| Д. |
калянда́рна-астранамі́чнаму |
калянда́рна-астранамі́чнай |
калянда́рна-астранамі́чнаму |
калянда́рна-астранамі́чным |
| В. |
калянда́рна-астранамі́чны (неадуш.)
калянда́рна-астранамі́чнага (адуш.) |
калянда́рна-астранамі́чную |
калянда́рна-астранамі́чнае |
калянда́рна-астранамі́чныя (неадуш.)
калянда́рна-астранамі́чных (адуш.) |
| Т. |
калянда́рна-астранамі́чным |
калянда́рна-астранамі́чнай
калянда́рна-астранамі́чнаю |
калянда́рна-астранамі́чным |
калянда́рна-астранамі́чнымі |
| М. |
калянда́рна-астранамі́чным |
калянда́рна-астранамі́чнай |
калянда́рна-астранамі́чным |
калянда́рна-астранамі́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
астрономи́ческий астранамі́чны;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
тэлеско́п¹, -а, мн. -ы, -аў, м.
Астранамічны аптычны прыбор для назірання за нябеснымі целамі.
|| прым. тэлеско́пны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
тэадалі́т, -а, М -лі́це, мн. -ы, -аў, м.
Геадэзічны і астранамічны інструмент для вымярэння гарызантальных і вертыкальных вуглоў.
|| прым. тэадалі́тны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
астраля́бія, -і, мн. -і, -бій, ж.
Астранамічны і геадэзічны вугламерны інструмент, які выкарыстоўваўся раней для вызначэння становішча нябесных цел, пры здымцы планаў мясцовасці.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
астро́граф, ‑а, м.
Астранамічны прыбор для фатаграфавання нябесных аб’ектаў.
[Ад грэч. astron — зорка і grapho — пішу.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)