арніталагі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
арніталагі́чны |
арніталагі́чная |
арніталагі́чнае |
арніталагі́чныя |
| Р. |
арніталагі́чнага |
арніталагі́чнай
арніталагі́чнае |
арніталагі́чнага |
арніталагі́чных |
| Д. |
арніталагі́чнаму |
арніталагі́чнай |
арніталагі́чнаму |
арніталагі́чным |
| В. |
арніталагі́чны (неадуш.)
арніталагі́чнага (адуш.) |
арніталагі́чную |
арніталагі́чнае |
арніталагі́чныя (неадуш.)
арніталагі́чных (адуш.) |
| Т. |
арніталагі́чным |
арніталагі́чнай
арніталагі́чнаю |
арніталагі́чным |
арніталагі́чнымі |
| М. |
арніталагі́чным |
арніталагі́чнай |
арніталагі́чным |
арніталагі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
арніталагі́чны орнитологи́ческий
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
арніталагі́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае дачыненне да арніталогіі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
арнітало́гія, -і, ж.
Раздзел заалогіі, які вывучае птушак.
|| прым. арніталагі́чны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
орнитологи́ческий арніталагі́чны;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)