аркестра́нт, -а, М -нце, мн. -ы, -аў, м.

Музыкант з аркестра.

|| ж. аркестра́нтка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -так.

|| прым. аркестра́нцкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

аркестра́нт

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. аркестра́нт аркестра́нты
Р. аркестра́нта аркестра́нтаў
Д. аркестра́нту аркестра́нтам
В. аркестра́нта аркестра́нтаў
Т. аркестра́нтам аркестра́нтамі
М. аркестра́нце аркестра́нтах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аркестра́нт м. оркестра́нт

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аркестра́нт, ‑а, М ‑нце, м.

Музыкант, які іграе ў аркестры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

оркестра́нт аркестра́нт, -та м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аркестра́нтка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Жан. да аркестрант.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

музыкант / у аркестры: аркестрант; музыка (разм.)

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)