аргані́чны
‘які мае адносіны да арганізма’
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аргані́чны |
аргані́чная |
аргані́чнае |
аргані́чныя |
| Р. |
аргані́чнага |
аргані́чнай аргані́чнае |
аргані́чнага |
аргані́чных |
| Д. |
аргані́чнаму |
аргані́чнай |
аргані́чнаму |
аргані́чным |
| В. |
аргані́чны (неадуш.) аргані́чнага (адуш.) |
аргані́чную |
аргані́чнае |
аргані́чныя (неадуш.) аргані́чных (адуш.) |
| Т. |
аргані́чным |
аргані́чнай аргані́чнаю |
аргані́чным |
аргані́чнымі |
| М. |
аргані́чным |
аргані́чнай |
аргані́чным |
аргані́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аргані́чны
‘які мае адносіны да органа; унутраны’
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аргані́чны |
аргані́чная |
аргані́чнае |
аргані́чныя |
| Р. |
аргані́чнага |
аргані́чнай аргані́чнае |
аргані́чнага |
аргані́чных |
| Д. |
аргані́чнаму |
аргані́чнай |
аргані́чнаму |
аргані́чным |
| В. |
аргані́чны (неадуш.) аргані́чнага (адуш.) |
аргані́чную |
аргані́чнае |
аргані́чныя (неадуш.) аргані́чных (адуш.) |
| Т. |
аргані́чным |
аргані́чнай аргані́чнаю |
аргані́чным |
аргані́чнымі |
| М. |
аргані́чным |
аргані́чнай |
аргані́чным |
аргані́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
мінера́льна-аргані́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
мінера́льна-аргані́чны |
мінера́льна-аргані́чная |
мінера́льна-аргані́чнае |
мінера́льна-аргані́чныя |
| Р. |
мінера́льна-аргані́чнага |
мінера́льна-аргані́чнай мінера́льна-аргані́чнае |
мінера́льна-аргані́чнага |
мінера́льна-аргані́чных |
| Д. |
мінера́льна-аргані́чнаму |
мінера́льна-аргані́чнай |
мінера́льна-аргані́чнаму |
мінера́льна-аргані́чным |
| В. |
мінера́льна-аргані́чны (неадуш.) мінера́льна-аргані́чнага (адуш.) |
мінера́льна-аргані́чную |
мінера́льна-аргані́чнае |
мінера́льна-аргані́чныя (неадуш.) мінера́льна-аргані́чных (адуш.) |
| Т. |
мінера́льна-аргані́чным |
мінера́льна-аргані́чнай мінера́льна-аргані́чнаю |
мінера́льна-аргані́чным |
мінера́льна-аргані́чнымі |
| М. |
мінера́льна-аргані́чным |
мінера́льна-аргані́чнай |
мінера́льна-аргані́чным |
мінера́льна-аргані́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
неад’е́мны, -ая, -ае. (кніжн.).
Які з’яўляецца састаўной, арганічнай часткай каго-, чаго-н.; неадрыўны.
Народнасць — неад’емная рыса творчасці Якуба Коласа.
|| наз. неад’е́мнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вы́цяжка, -і, ДМ -жцы, мн. -і, -жак, ж.
1. гл. выцягнуць.
2. Рэчыва, хімічна здабытае з арганічнай тканкі.
В. слабай канцэнтрацыі.
|| прым. вы́цяжачны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
арга́нік, ‑а, м.
Разм. Спецыяліст у галіне арганічнай хіміі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
каве́рна, ‑ы, ж.
1. Поласць, якая ўтвараецца ў органах цела ў выніку разбурэння арганічнай тканкі хваробай. Каверны ў лёгкіх.
2. Пустата, поласць у горнай народзе.
[Лац. caverna.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ніко́лькі, прысл.
Ні ў якой меры; ані. Мы ўспамінаем [задумы Міколы], смяёмся, а Мікола ніколькі не крыўдзіцца. Навуменка. Маладых масквічак ніколькі не цікавілі нейкія «нудныя» праблемы арганічнай хіміі. Васілевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
газагенера́тар, ‑а, м.
Апарат для атрымання газу з цвёрдага або вадкага паліва; печ асобай будовы для вырабу генератарнага газу. Ператварэнне арганічнай часткі торфу ў газ ажыццяўляецца ў асобых апаратах — газагенератарах. «Беларусь».
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
неад’е́мны, ‑ая, ‑ае.
Які з’яўляецца састаўной, арганічнай часткай каго‑, чаго‑н.; неадрыўны. Кожнае «я» ў тэатры неад’емная частка калектыву. Сяргейчык. Літаратура становіцца кроўнай народнай справай, неад’емнай часткай будаўніцтва новага жыцця. Пшыркоў. // Арганічна ўласцівы каму‑, чаму‑н. Гуманізм, чалавекалюбства — неад’емная якасць савецкіх людзей. Кудраўцаў. Пад высокімі драбналістымі акацыямі ўзвышалася падобная на лакамабіль летняя печка — неад’емны атрыбут тутэйшых і хутарскіх і станічных двароў. Чыгрынаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)