арбуці́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. арбуці́н
Р. арбуці́ну
Д. арбуці́ну
В. арбуці́н
Т. арбуці́нам
М. арбуці́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

арбуці́н, -ну м., хим. арбути́н

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

арбути́н хим. арбуці́н, -ну м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)