аптымісты́чны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аптымісты́чны |
аптымісты́чная |
аптымісты́чнае |
аптымісты́чныя |
| Р. |
аптымісты́чнага |
аптымісты́чнай
аптымісты́чнае |
аптымісты́чнага |
аптымісты́чных |
| Д. |
аптымісты́чнаму |
аптымісты́чнай |
аптымісты́чнаму |
аптымісты́чным |
| В. |
аптымісты́чны (неадуш.)
аптымісты́чнага (адуш.) |
аптымісты́чную |
аптымісты́чнае |
аптымісты́чныя (неадуш.)
аптымісты́чных (адуш.) |
| Т. |
аптымісты́чным |
аптымісты́чнай
аптымісты́чнаю |
аптымісты́чным |
аптымісты́чнымі |
| М. |
аптымісты́чным |
аптымісты́чнай |
аптымісты́чным |
аптымісты́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аптымісты́чны оптимисти́ческий, оптимисти́чный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
аптымісты́чны, ‑ая, ‑ае.
Прасякнуты аптымізмам, жыццярадасны. Але, нягледзячы на такое гарэнне і завіруху ў думках, пасля таго як убачыў таполі і раку, да.. [Шыковіча] вярнулася звычайная аптымістычная здольнасць любавацца навакольным: зімой, дрэвамі, жанчынамі, дзецьмі. Шамякін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аптымі́зм, -у, м.
Бадзёрае і жыццярадаснае светаадчуванне, пры якім чалавек верыць у лепшае, у поспех; проціл. песімізм.
|| прым. аптымісты́чны, -ая, -ае; наз. аптымісты́чнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
драматычна-аптымістычны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
драматычна-аптымістычны |
драматычна-аптымістычная |
драматычна-аптымістычнае |
драматычна-аптымістычныя |
| Р. |
драматычна-аптымістычнага |
драматычна-аптымістычнай
драматычна-аптымістычнае |
драматычна-аптымістычнага |
драматычна-аптымістычных |
| Д. |
драматычна-аптымістычнаму |
драматычна-аптымістычнай |
драматычна-аптымістычнаму |
драматычна-аптымістычным |
| В. |
драматычна-аптымістычны
драматычна-аптымістычнага |
драматычна-аптымістычную |
драматычна-аптымістычнае |
драматычна-аптымістычныя |
| Т. |
драматычна-аптымістычным |
драматычна-аптымістычнай
драматычна-аптымістычнаю |
драматычна-аптымістычным |
драматычна-аптымістычнымі |
| М. |
драматычна-аптымістычным |
драматычна-аптымістычнай |
драматычна-аптымістычным |
драматычна-аптымістычных |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
трагеды́йна-аптымісты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
трагеды́йна-аптымісты́чны |
трагеды́йна-аптымісты́чная |
трагеды́йна-аптымісты́чнае |
трагеды́йна-аптымісты́чныя |
| Р. |
трагеды́йна-аптымісты́чнага |
трагеды́йна-аптымісты́чнай
трагеды́йна-аптымісты́чнае |
трагеды́йна-аптымісты́чнага |
трагеды́йна-аптымісты́чных |
| Д. |
трагеды́йна-аптымісты́чнаму |
трагеды́йна-аптымісты́чнай |
трагеды́йна-аптымісты́чнаму |
трагеды́йна-аптымісты́чным |
| В. |
трагеды́йна-аптымісты́чны (неадуш.)
трагеды́йна-аптымісты́чнага (адуш.) |
трагеды́йна-аптымісты́чную |
трагеды́йна-аптымісты́чнае |
трагеды́йна-аптымісты́чныя (неадуш.)
трагеды́йна-аптымісты́чных (адуш.) |
| Т. |
трагеды́йна-аптымісты́чным |
трагеды́йна-аптымісты́чнай
трагеды́йна-аптымісты́чнаю |
трагеды́йна-аптымісты́чным |
трагеды́йна-аптымісты́чнымі |
| М. |
трагеды́йна-аптымісты́чным |
трагеды́йна-аптымісты́чнай |
трагеды́йна-аптымісты́чным |
трагеды́йна-аптымісты́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
оптимисти́ческий аптымісты́чны;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сімфанье́та, ‑ы, ДМ ‑еце, ж.
Невялікая сімфонія. Фінал сімфаньеты [М. Чуркіна] аптымістычны, вабіць свежасцю, навізной вобразных супастаўленняў. Дубкова.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бадзёры, жыццярадасны, прыўзняты, узнёслы, аптымістычны; мажорны, свежы (перан.) □ поўны сілы
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)
спеў, спеву, м.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. спяваць, а таксама гукі гэтага дзеяння; спяванне. Час далёкі, час маленства Нечакана ажыве. Чую — спеў жалейкі з лесу Перапёлкаю плыве. А. Александровіч. Цябе вітаюць спевам ціхім каласы, пераліваюцца — віюцца галасы. Дубоўка. Цёплы вецер Заносіць спеў мірных гудкоў, Звон далёкіх апошніх трамваяў. А. Астапенка.
2. Песня. Свой спеў салавейка У галлі адшчабеча. Купала. З-пад пяра Алеся Гурло з яўляецца аптымістычны спеў «Не тужы». Хведаровіч. Танцаваць зноў пайду, Новы спеў засяду, Бо, як вішня, жыццё Зацвіло, зацвіло! Бядуля. // Песня рэлігійнага зместу.
3. Выкананне песень, арый і пад. як мастацтва. [Сашы] даўно ўжо захацелася пагутарыць з чалавекам, які разбіраецца ў спевах і мог бы па-сапраўднаму ацаніць яго голас. Рунец. Савецкае мастацтва харавога спеву займае пачэснае месца ў эстэтычным выхаванні працоўных. Шырма.
4. толькі мн. (спе́вы, ‑аў). Вучэбны прадмет. Апрача беларускай мовы і літаратуры, я выкаадала спевы. Мядзёлка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)