антацыя́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
антацыя́н |
антацыя́ны |
| Р. |
антацыя́ну |
антацыя́наў |
| Д. |
антацыя́ну |
антацыя́нам |
| В. |
антацыя́н |
антацыя́ны |
| Т. |
антацыя́нам |
антацыя́намі |
| М. |
антацыя́не |
антацыя́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
антацыя́н, -ну м., биол. антоциа́н
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
антоциа́н хим. антацыя́н, -ну м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)