анемо́граф
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
анемо́граф |
анемо́графы |
| Р. |
анемо́графа |
анемо́графаў |
| Д. |
анемо́графу |
анемо́графам |
| В. |
анемо́граф |
анемо́графы |
| Т. |
анемо́графам |
анемо́графамі |
| М. |
анемо́графе |
анемо́графах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
анемо́граф м., метеор. анемо́граф
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
анемо́граф метеор. анемо́граф, -фа м.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
анемо́граф, ‑а, м.
Прыбор для бесперапыннай аўтаматычнай рэгістрацыі хуткасці і напрамку ветру.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)