анатава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. анатава́нне
Р. анатава́ння
Д. анатава́нню
В. анатава́нне
Т. анатава́ннем
М. анатава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

анатава́нне ср. анноти́рование

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

анатава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. анатаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

анноти́рование анатава́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)