амара́нтавыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. амара́нтавыя
Р. амара́нтавых
Д. амара́нтавым
В. амара́нтавыя
Т. амара́нтавымі
М. амара́нтавых

Крыніцы: krapivabr2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

амара́нтавыя сущ., мн., бот. амара́нтовые

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

амара́нтавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. амара́нтавы амара́нтавая амара́нтавае амара́нтавыя
Р. амара́нтавага амара́нтавай
амара́нтавае		 амара́нтавага амара́нтавых
Д. амара́нтаваму амара́нтавай амара́нтаваму амара́нтавым
В. амара́нтавы (неадуш.)
амара́нтавага (адуш.)		 амара́нтавую амара́нтавае амара́нтавыя (неадуш.)
амара́нтавых (адуш.)
Т. амара́нтавым амара́нтавай
амара́нтаваю		 амара́нтавым амара́нтавымі
М. амара́нтавым амара́нтавай амара́нтавым амара́нтавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

амара́нтовые мн., сущ., бот. амара́нтавыя, -вых;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)