амаралі́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. амаралі́зм
Р. амаралі́зму
Д. амаралі́зму
В. амаралі́зм
Т. амаралі́змам
М. амаралі́зме

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

амаралі́зм, -му м., филос. аморали́зм

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

амаралі́зм, ‑у, м.

Адсутнасць маральных прынцыпаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аморали́зм филос. амаралі́зм, -му м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

імаралі́зм, ‑у, м.

Кніжн. Адмаўленне ўсякай маралі; амаралізм.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)