алатро́пія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. алатро́пія
Р. алатро́піі
Д. алатро́піі
В. алатро́пію
Т. алатро́піяй
алатро́піяю
М. алатро́піі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

алатро́пія ж., хим. аллотро́пия

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

алатро́пія, ‑і, ж.

Спец. Здольнасць аднаго і таго ж хімічнага элемента ўтвараць розныя простыя рэчывы.

[Грэч. allos — іншы і trópos — паварот, напрамак.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аллотро́пия хим. алатро́пія, -піі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)