аксідава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. аксіду́ю аксіду́ем
2-я ас. аксіду́еш аксіду́еце
3-я ас. аксіду́е аксіду́юць
Прошлы час
м. аксідава́ў аксідава́лі
ж. аксідава́ла
н. аксідава́ла
Загадны лад
2-я ас. аксіду́й аксіду́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час аксіду́ючы

Крыніцы: dzsl2007, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аксідава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. аксіду́ю аксіду́ем
2-я ас. аксіду́еш аксіду́еце
3-я ас. аксіду́е аксіду́юць
Прошлы час
м. аксідава́ў аксідава́лі
ж. аксідава́ла
н. аксідава́ла
Загадны лад
2-я ас. аксіду́й аксіду́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час аксідава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аксідава́ць, ‑дую, ‑дуеш, ‑дуе; зак. і незак., што.

Спец. Дзейнічаць акісленнем на верхні слой металу для засцярогі ад карозіі або надання прыгожага знешняга выгляду.

[Ад грэч. axys — кіслы.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аксідава́цца, ‑дуецца; незак.

Зал. да аксідаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аксідава́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. аксідаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)