айво́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
айво́вы |
айво́вая |
айво́вае |
айво́выя |
| Р. |
айво́вага |
айво́вай айво́вае |
айво́вага |
айво́вых |
| Д. |
айво́ваму |
айво́вай |
айво́ваму |
айво́вым |
| В. |
айво́вы (неадуш.) айво́вага (адуш.) |
айво́вую |
айво́вае |
айво́выя (неадуш.) айво́вых (адуш.) |
| Т. |
айво́вым |
айво́вай айво́ваю |
айво́вым |
айво́вымі |
| М. |
айво́вым |
айво́вай |
айво́вым |
айво́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
айво́вы, ‑ая, ‑ае.
Які мае дачыненне да айвы. Айвовы сад. // Прыгатаваны з айвы. Айвовае варэнне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
айва́, -ы́, ж.
Паўднёвае дрэва сямейства ружакветных з цвёрдымі духмянымі пладамі, якія па форме нагадваюць яблыкі, а таксама плод гэтага дрэва.
|| прым. айво́вы, -ая, -ае.
Айвовае варэнне.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)