азяля́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
азяля́ю |
азяля́ем |
| 2-я ас. |
азяля́еш |
азяля́еце |
| 3-я ас. |
азяля́е |
азяля́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
азяля́ў |
азяля́лі |
| ж. |
азяля́ла |
| н. |
азяля́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
азяля́й |
азяля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
азяля́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Азе́л ’марока’, азеліваць марочыць’ (Бяльк.), азяляць ’марочыць, спакушаць’ (Нас.), азяліцца ’адурэць, як выпіўшы зелля’ (Арх. Бяльк., Нас.), азяленне ’ап’яненне’ (Гарэц.), азяліць ’затлуміць, ап’яніць’ (Яўс.), азяліцца зелле (Гарэц.). Параўн. озелить ’зачараваць зеллем’, озел ’вядзьмарства’ (Дабр.). Беларускае новаўтварэнне ад зелле (Мартынаў, SlW, 65). Гл. Фасмер, 3, 125.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)