азана́тар, -а, мн. -ы, -аў, м.

Прыбор для атрымання азону, а таксама для ўзбагачэння азонам паветра.

|| прым. азана́тарны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

азана́тар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. азана́тар азана́тары
Р. азана́тара азана́тараў
Д. азана́тару азана́тарам
В. азана́тар азана́тары
Т. азана́тарам азана́тарамі
М. азана́тары азана́тарах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

азана́тар м. озона́тор

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

азана́тар, ‑а, м.

Прылада для атрымання азону, для азанавання паветра.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

озона́тор азана́тар, -ра м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)