азанава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. азанава́ны азанава́ная азанава́нае азанава́ныя
Р. азанава́нага азанава́най
азанава́нае		 азанава́нага азанава́ных
Д. азанава́наму азанава́най азанава́наму азанава́ным
В. азанава́ны (неадуш.)
азанава́нага (адуш.)		 азанава́ную азанава́нае азанава́ныя (неадуш.)
азанава́ных (адуш.)
Т. азанава́ным азанава́най
азанава́наю		 азанава́ным азанава́нымі
М. азанава́ным азанава́най азанава́ным азанава́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

азанава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. азанава́ны азанава́ная азанава́нае азанава́ныя
Р. азанава́нага азанава́най
азанава́нае		 азанава́нага азанава́ных
Д. азанава́наму азанава́най азанава́наму азанава́ным
В. азанава́ны (неадуш.)
азанава́нага (адуш.)		 азанава́ную азанава́нае азанава́ныя (неадуш.)
азанава́ных (адуш.)
Т. азанава́ным азанава́най
азанава́наю		 азанава́ным азанава́нымі
М. азанава́ным азанава́най азанава́ным азанава́ных

Кароткая форма: азанава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

азанава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. азанава́ны азанава́ная азанава́нае азанава́ныя
Р. азанава́нага азанава́най
азанава́нае		 азанава́нага азанава́ных
Д. азанава́наму азанава́най азанава́наму азанава́ным
В. азанава́ны (неадуш.)
азанава́нага (адуш.)		 азанава́ную азанава́нае азанава́ныя (неадуш.)
азанава́ных (адуш.)
Т. азанава́ным азанава́най
азанава́наю		 азанава́ным азанава́нымі
М. азанава́ным азанава́най азанава́ным азанава́ных

Кароткая форма: азанава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

азанава́ны озони́рованный; см. азанава́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

азанава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад азанаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

озони́рованный азанава́ны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)