адчляня́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. адчляня́ю адчляня́ем
2-я ас. адчляня́еш адчляня́еце
3-я ас. адчляня́е адчляня́юць
Прошлы час
м. адчляня́ў адчляня́лі
ж. адчляня́ла
н. адчляня́ла
Загадны лад
2-я ас. адчляня́й адчляня́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час адчляня́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адчляня́ць несов. отчленя́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адчляня́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.

Незак. да адчляніць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адчляні́ць, -чляню́, -чле́ніш, -чле́ніць; -чле́нены; зак., што.

Аддзяліць, вылучыць з цэлага асобныя часткі чаго-н.

|| незак. адчляня́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

|| наз. адчляне́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

отчленя́ть несов. аддзяля́ць, адчляня́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адчляня́цца, ‑яецца; незак.

Зал. да адчляняць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)