адціна́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. адціна́нне
Р. адціна́ння
Д. адціна́нню
В. адціна́нне
Т. адціна́ннем
М. адціна́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адціна́нне ср. отруба́ние, отсече́ние; отку́сывание; отреза́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

обруба́ние

1. абсяка́нне, -ння ср.; (сучьев — ещё) абцярэ́бліванне, -ння ср., ацярэ́бліванне, -ння ср.;

2. адсяка́нне, -ння ср., адціна́нне, -ння ср., уціна́нне, -ння ср.; см. обруба́ть​I.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)