адцяга́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адцяга́ны |
адцяга́ная |
адцяга́нае |
адцяга́ныя |
| Р. |
адцяга́нага |
адцяга́най адцяга́нае |
адцяга́нага |
адцяга́ных |
| Д. |
адцяга́наму |
адцяга́най |
адцяга́наму |
адцяга́ным |
| В. |
адцяга́ны (неадуш.) адцяга́нага (адуш.) |
адцяга́ную |
адцяга́нае |
адцяга́ныя (неадуш.) адцяга́ных (адуш.) |
| Т. |
адцяга́ным |
адцяга́най адцяга́наю |
адцяга́ным |
адцяга́нымі |
| М. |
адцяга́ным |
адцяга́най |
адцяга́ным |
адцяга́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
адцяга́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адцяга́ны |
адцяга́ная |
адцяга́нае |
адцяга́ныя |
| Р. |
адцяга́нага |
адцяга́най адцяга́нае |
адцяга́нага |
адцяга́ных |
| Д. |
адцяга́наму |
адцяга́най |
адцяга́наму |
адцяга́ным |
| В. |
адцяга́ны (неадуш.) адцяга́нага (адуш.) |
адцяга́ную |
адцяга́нае |
адцяга́ныя (неадуш.) адцяга́ных (адуш.) |
| Т. |
адцяга́ным |
адцяга́най адцяга́наю |
адцяга́ным |
адцяга́нымі |
| М. |
адцяга́ным |
адцяга́най |
адцяга́ным |
адцяга́ных |
Кароткая форма: адцяга́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
адцяга́ны разг. отта́сканный; см. адцяга́ць 1
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адцяга́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад адцягаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
отта́сканный
1. адцяга́ны, мног. паадця́гваны;
2. накру́чаны, пацяга́ны за валасы́; см. оттаска́ть;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)