адрахле́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. адрахле́нне
Р. адрахле́ння
Д. адрахле́нню
В. адрахле́нне
Т. адрахле́ннем
М. адрахле́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адрахле́нне ср. одряхле́ние; (о вещах, предметах — ещё) обветша́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адрахле́нне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. адрахлець. Старэчае адрахленне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

одряхле́ние адрахле́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)