адпрацава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адпрацу́юся адпрацу́емся
2-я ас. адпрацу́ешся адпрацу́ецеся
3-я ас. адпрацу́ецца адпрацу́юцца
Прошлы час
м. адпрацава́ўся адпрацава́ліся
ж. адпрацава́лася
н. адпрацава́лася
Загадны лад
2-я ас. адпрацу́йся адпрацу́йцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час адпрацава́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адпрацава́цца сов., разг. отрабо́таться;

а́ўся — мо́жна і адпачы́ць — отрабо́тался — мо́жно и отдохну́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адпрацава́цца, ‑цуюся, ‑цуешся, ‑чуецца; зак.

Скончыць працу. Там дзень, там два-тры, там за паўднёўку ўправіцца [Лейба Яхніч], з кажуха кажушок зробіць, з буркі світку. Адпрацуецца і пайшоў у другую вёску. Чарнышэвіч. // Стаць непрыдатным да працы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

отрабо́таться разг.

1. адрабі́цца, адпрацава́цца;

2. (износиться) знасі́цца;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)