адпрацава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адпрацу́юся |
адпрацу́емся |
| 2-я ас. |
адпрацу́ешся |
адпрацу́ецеся |
| 3-я ас. |
адпрацу́ецца |
адпрацу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
адпрацава́ўся |
адпрацава́ліся |
| ж. |
адпрацава́лася |
| н. |
адпрацава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адпрацу́йся |
адпрацу́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адпрацава́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
адпрацава́цца сов., разг. отрабо́таться;
~ва́ўся — мо́жна і адпачы́ць — отрабо́тался — мо́жно и отдохну́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адпрацава́цца, ‑цуюся, ‑цуешся, ‑чуецца; зак.
Скончыць працу. Там дзень, там два-тры, там за паўднёўку ўправіцца [Лейба Яхніч], з кажуха кажушок зробіць, з буркі світку. Адпрацуецца і пайшоў у другую вёску. Чарнышэвіч. // Стаць непрыдатным да працы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
отрабо́таться разг.
1. адрабі́цца, адпрацава́цца;
2. (износиться) знасі́цца;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)