адпрага́ць гл. адпрэгчы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

адпрага́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. адпрага́ю адпрага́ем
2-я ас. адпрага́еш адпрага́еце
3-я ас. адпрага́е адпрага́юць
Прошлы час
м. адпрага́ў адпрага́лі
ж. адпрага́ла
н. адпрага́ла
Загадны лад
2-я ас. адпрага́й адпрага́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час адпрага́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адпрага́ць несов. (лошадь) отпряга́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адпрага́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да адпрэгчы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адпрэ́гчы, -рагу́, -ражэ́ш, -ражэ́; -ражо́м, -ражаце́, -рагу́ць; -ро́г, -рэ́гла і -рагла́, -ло́; -ражы́; -рэ́жаны; зак., каго-што.

Зняць вупраж; выпрагчы.

|| незак. адпрага́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

отпряга́ть несов. адпрага́ць, выпрага́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адпрага́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адпрагаць — адпрэгчы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адпрага́цца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да адпрэгчыся.

2. Зал. да адпрагаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адпрага́цца несов., возвр., страд. отпряга́ться; см. адпрэ́гчыся, адпрага́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

откла́дывать несов.

1. в разн. знач. адклада́ць, адкла́дваць;

откла́дывать на до́лгое вре́мя адклада́ць на до́ўгі час;

откла́дывать де́ньги на пое́здку адкла́дваць (адклада́ць) гро́шы на пае́здку;

2. (лошадей) уст. адпрага́ць; см. отложи́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)