адно́ўлены

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адно́ўлены адно́ўленая адно́ўленае адно́ўленыя
Р. адно́ўленага адно́ўленай
адно́ўленае
адно́ўленага адно́ўленых
Д. адно́ўленаму адно́ўленай адно́ўленаму адно́ўленым
В. адно́ўлены (неадуш.)
адно́ўленага (адуш.)
адно́ўленую адно́ўленае адно́ўленыя (неадуш.)
адно́ўленых (адуш.)
Т. адно́ўленым адно́ўленай
адно́ўленаю
адно́ўленым адно́ўленымі
М. адно́ўленым адно́ўленай адно́ўленым адно́ўленых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адно́ўлены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адно́ўлены адно́ўленая адно́ўленае адно́ўленыя
Р. адно́ўленага адно́ўленай
адно́ўленае
адно́ўленага адно́ўленых
Д. адно́ўленаму адно́ўленай адно́ўленаму адно́ўленым
В. адно́ўлены (неадуш.)
адно́ўленага (адуш.)
адно́ўленую адно́ўленае адно́ўленыя (неадуш.)
адно́ўленых (адуш.)
Т. адно́ўленым адно́ўленай
адно́ўленаю
адно́ўленым адно́ўленымі
М. адно́ўленым адно́ўленай адно́ўленым адно́ўленых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адно́ўлены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адно́ўлены адно́ўленая адно́ўленае адно́ўленыя
Р. адно́ўленага адно́ўленай
адно́ўленае
адно́ўленага адно́ўленых
Д. адно́ўленаму адно́ўленай адно́ўленаму адно́ўленым
В. адно́ўлены (неадуш.)
адно́ўленага (адуш.)
адно́ўленую адно́ўленае адно́ўленыя (неадуш.)
адно́ўленых (адуш.)
Т. адно́ўленым адно́ўленай
адно́ўленаю
адно́ўленым адно́ўленымі
М. адно́ўленым адно́ўленай адно́ўленым адно́ўленых

Кароткая форма: адно́ўлена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адно́ўлены

1. восстано́вленный; воскрешённый, воссо́зданный, воспроизведённый;

2. возобновлённый;

1, 2 см. аднаві́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адно́ўлены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад аднавіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

возобновлённый адно́ўлены;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

восстано́вленный

1. адно́ўлены; ве́рнуты;

2. адбудава́ны, адно́ўлены;

3. настро́ены, падбухто́раны; см. восстанови́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

воссо́зданный узно́ўлены; (восстановленный) адно́ўлены; (отстроенный) адбудава́ны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рэгенера́т, ‑у, М ‑раце, м.

Спец. Выкарыстаны матэрыял, у якога адноўлены тыя ці іншыя яго першапачатковыя ўласцівасці.

[Ад лац. regeneratus — адроджаны.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

воскрешённый

1. уваскрэ́шаны, ажы́ўлены;

2. адро́джаны;

3. адно́ўлены; см. воскреси́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)