аднама́чтавы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аднама́чтавы аднама́чтавая аднама́чтавае аднама́чтавыя
Р. аднама́чтавага аднама́чтавай
аднама́чтавае		 аднама́чтавага аднама́чтавых
Д. аднама́чтаваму аднама́чтавай аднама́чтаваму аднама́чтавым
В. аднама́чтавы (неадуш.)
аднама́чтавага (адуш.)		 аднама́чтавую аднама́чтавае аднама́чтавыя (неадуш.)
аднама́чтавых (адуш.)
Т. аднама́чтавым аднама́чтавай
аднама́чтаваю		 аднама́чтавым аднама́чтавымі
М. аднама́чтавым аднама́чтавай аднама́чтавым аднама́чтавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аднама́чтавы однома́чтовый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аднама́чтавы, ‑ая, ‑ае.

З адной мачтай. Аднамачтавая шхуна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

однома́чтовый аднама́чтавы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)