адмо́лены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адмо́лены |
адмо́леная |
адмо́ленае |
адмо́леныя |
| Р. |
адмо́ленага |
адмо́ленай адмо́ленае |
адмо́ленага |
адмо́леных |
| Д. |
адмо́ленаму |
адмо́ленай |
адмо́ленаму |
адмо́леным |
| В. |
адмо́лены (неадуш.) адмо́ленага (адуш.) |
адмо́леную |
адмо́ленае |
адмо́леныя (неадуш.) адмо́леных (адуш.) |
| Т. |
адмо́леным |
адмо́ленай адмо́ленаю |
адмо́леным |
адмо́ленымі |
| М. |
адмо́леным |
адмо́ленай |
адмо́леным |
адмо́леных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
адмо́лены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адмо́лены |
адмо́леная |
адмо́ленае |
адмо́леныя |
| Р. |
адмо́ленага |
адмо́ленай адмо́ленае |
адмо́ленага |
адмо́леных |
| Д. |
адмо́ленаму |
адмо́ленай |
адмо́ленаму |
адмо́леным |
| В. |
адмо́лены (неадуш.) адмо́ленага (адуш.) |
адмо́леную |
адмо́ленае |
адмо́леныя (неадуш.) адмо́леных (адуш.) |
| Т. |
адмо́леным |
адмо́ленай адмо́ленаю |
адмо́леным |
адмо́ленымі |
| М. |
адмо́леным |
адмо́ленай |
адмо́леным |
адмо́леных |
Кароткая форма: адмо́лена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адмо́лены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад адмаліць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)