адмаро́жваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. адмаро́жваю адмаро́жваем
2-я ас. адмаро́жваеш адмаро́жваеце
3-я ас. адмаро́жвае адмаро́жваюць
Прошлы час
м. адмаро́жваў адмаро́жвалі
ж. адмаро́жвала
н. адмаро́жвала
Загадны лад
2-я ас. адмаро́жвай адмаро́жвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час адмаро́жваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адмаро́жваць несов. отмора́живать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адмаро́жваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да адмарозіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адмаро́зіць, -ро́жу, -ро́зіш, -ро́зіць; -ро́жаны; зак., што.

Моцна пашкодзіць на марозе якую-н. частку цела.

А. вушы.

|| незак. адмаро́жваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

отмора́живать несов. адмаро́жваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адмаро́жвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да адмарожваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адмаро́жванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адмарожваць — адмарозіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)