адмалі́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адмалю́ся |
адмо́лімся |
| 2-я ас. |
адмо́лішся |
адмо́ліцеся |
| 3-я ас. |
адмо́ліцца |
адмо́ляцца |
| Прошлы час |
| м. |
адмалі́ўся |
адмалі́ліся |
| ж. |
адмалі́лася |
| н. |
адмалі́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адмалі́ся |
адмалі́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адмалі́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
адмалі́цца сов., в разн. знач. отмоли́ться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адмалі́цца, ‑малюся, ‑молішся, ‑моліцца; зак.
1. Маленнем, просьбай спрабаваць выпрасіць у бога сабе дараванне, адагнаць ад сябе зло. Ад смерці не адмолішся. Прыказка.
2. Разм. Скончыць маліцца. Адстагнаў, адмовіўся, адплакаў даўно ўжо наш працоўны народ. Машара.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
отмоли́ться разг. адмалі́цца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адмо́львацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да адмаліцца (у 1 знач.).
2. Зал. да адмольваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)