адлу́шчыцца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -лу́шчыцца; зак.

Лушчачыся, адваліцца, адпасці.

|| незак. адлу́шчвацца, -аецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

адлушчы́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. адлу́шчыцца адлу́шчацца
Прошлы час
м. адлушчы́ўся адлушчы́ліся
ж. адлушчы́лася
н. адлушчы́лася
Дзеепрыслоўе
прош. час адлушчы́ўшыся

Крыніцы: krapivabr2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адлушчы́цца сов. отлущи́ться; отшелуши́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адлушчы́цца, ‑шчыцца; зак.

Адлупіўшыся, адваліцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адлу́шчвацца, ‑ваецца.

Незак. да адлушчыцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)