адкружы́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адкружу́ |
адкру́жым |
| 2-я ас. |
адкру́жыш |
адкру́жыце |
| 3-я ас. |
адкру́жыць |
адкру́жаць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
адкружы́ў |
адкружы́лі |
| ж. |
адкружы́ла |
| н. |
адкружы́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
адкружы́ |
адкружы́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
адкружы́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
адкружы́ць сов. ко́нчить кружи́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адкружы́ць, ‑кружу, ‑кружыш, ‑кружыць; зак.
Прабыць нейкі час кружачы. У сяброў па школе даўні звычай — На кірмаш сысціся, Пагуляць... І на каруселі маляўнічай Разам адкружыць хвілінак пяць. Куляшоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)