адко́латы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адко́латы адко́латая адко́латае адко́латыя
Р. адко́латага адко́латай
адко́латае		 адко́латага адко́латых
Д. адко́латаму адко́латай адко́латаму адко́латым
В. адко́латы (неадуш.)
адко́латага (адуш.)		 адко́латую адко́латае адко́латыя (неадуш.)
адко́латых (адуш.)
Т. адко́латым адко́латай
адко́латаю		 адко́латым адко́латымі
М. адко́латым адко́латай адко́латым адко́латых

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адко́латы

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адко́латы адко́латая адко́латае адко́латыя
Р. адко́латага адко́латай
адко́латае		 адко́латага адко́латых
Д. адко́латаму адко́латай адко́латаму адко́латым
В. адко́латы (неадуш.)
адко́латага (адуш.)		 адко́латую адко́латае адко́латыя (неадуш.)
адко́латых (адуш.)
Т. адко́латым адко́латай
адко́латаю		 адко́латым адко́латымі
М. адко́латым адко́латай адко́латым адко́латых

Кароткая форма: адко́лата.

Іншыя варыянты: адко́ланы.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адко́латы I отко́лотый, отшпи́ленный

адко́латы II отко́лотый; см. адкало́ць II

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адко́латы, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад адкалоць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

отко́лотый адко́латы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ско́лак, -лка, мн. -лкі, -лкаў, м.

1. Адколаты кавалак чаго-н.

С. каменя.

2. перан. Дакладнае падабенства, копія з чаго-н.

Сколкі чужых думак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

абко́латы

‘адколаты’

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абко́латы абко́латая абко́латае абко́латыя
Р. абко́латага абко́латай
абко́латае		 абко́латага абко́латых
Д. абко́латаму абко́латай абко́латаму абко́латым
В. абко́латы (неадуш.)
абко́латага (адуш.)		 абко́латую абко́латае абко́латыя (неадуш.)
абко́латых (адуш.)
Т. абко́латым абко́латай
абко́латаю		 абко́латым абко́латымі
М. абко́латым абко́латай абко́латым абко́латых

Кароткая форма: абко́лата.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адко́ланы

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адко́ланы адко́ланая адко́ланае адко́ланыя
Р. адко́ланага адко́ланай
адко́ланае		 адко́ланага адко́ланых
Д. адко́ланаму адко́ланай адко́ланаму адко́ланым
В. адко́ланы (неадуш.)
адко́ланага (адуш.)		 адко́ланую адко́ланае адко́ланыя (неадуш.)
адко́ланых (адуш.)
Т. адко́ланым адко́ланай
адко́ланаю		 адко́ланым адко́ланымі
М. адко́ланым адко́ланай адко́ланым адко́ланых

Кароткая форма: адко́лана.

Іншыя варыянты: адко́латы.

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аске́пак, ‑пка, м.

Адколаты ад чаго‑н. кавалак; аскалёпак. Аскепкі шкла. Аскепак люстэрка. // Тонкая пласцінка дрэва, якая адколата ўсцяж слаёў. Смалістыя аскепкі. / у перан. ужыв. Аскепкі старога свету.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шчэ́пка, ‑і, ДМ ‑пцы; Р мн. ‑пак; ж.

Невялікая тонкая пласцінка, кавалак, адколаты па слаі дрэва; трэска. Напалавіну ў шчэпкі пакрышыла, Напалавіну полымем пайшла. Як быццам хата ў тым і саграшыла, Што гэтак доўга хатаю была. Чэрня. [Алёшка:] — Глядзі вунь [Грышка], колькі дробных шчэпак ля камля. Якімовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)