адкашляну́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адкашляну́ адкашлянё́м
2-я ас. адкашляне́ш адкашляняце́
3-я ас. адкашляне́ адкашляну́ць
Прошлы час
м. адкашляну́ў адкашляну́лі
ж. адкашляну́ла
н. адкашляну́ла
Загадны лад
2-я ас. адкашляні́ адкашляні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час адкашляну́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адкашляну́ць сов., однокр. отка́шлянуть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адкашляну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак.

Аднакр. да адкашляць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адка́шляць, -яю, -яеш, -яе; зак., што.

Кашляючы, выплюнуць; кашлем выдаліць што-н., што трапіла ў горла.

А. макроту.

|| незак. адка́шліваць, -аю, -аеш, -ае

|| аднакр. адкашляну́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні́.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

откашляну́ть сов. адкашляну́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)