адкара́скацца, -аюся, -аешся, -аецца; зак., ад каго-чаго (разм.).
Пазбегнуць, пазбавіцца чаго-н., адчапіцца ад чаго-н.
Ледзь адкараскаўся ад тваіх сяброў.
|| незак. адкара́сквацца, -аюся, -аешся, -аецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адкара́скацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адкара́скаюся |
адкара́скаемся |
| 2-я ас. |
адкара́скаешся |
адкара́скаецеся |
| 3-я ас. |
адкара́скаецца |
адкара́скаюцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
адкара́скаўся |
адкара́скаліся |
| ж. |
адкара́скалася |
| н. |
адкара́скалася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
адкара́скайся |
адкара́скайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
адкара́скаўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
адкара́скацца сов., прост. отде́латься, отвяза́ться, отбоя́риться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адкара́скацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак., ад каго-чаго.
Разм. Пазбегнуць, пазбавіцца чаго‑н., ухіліцца, адчапіцца, адвязацца ад чаго‑н. Моцна прысцігнула гора. Здавалася, канца і краю няма яму і ніколі ад яго не адкараскацца. Крапіва. Каб як адкараскацца ад надакучлівых думак.., [Іван] хутчэй засігаў далей. Быкаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Адкара́скацца ’адчапіцца’, адкарастыцца (КТС, Янк. I), аткараскацца (Яруш.), оттараскатысь (Клім.) да караскацца ’карабкацца, чапляцца’ (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
адкара́сквацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.
Незак. да адкараскацца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Акара́скацца ’справіцца з якімі-небудзь справамі, працай’ (Янк. Мат.). Няясна. Параўн. адкараскацца.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
отвяза́ться
1. адвяза́цца, мног. паадвя́звацца;
2. перен., разг. (отделаться) адчапі́цца, адвяза́цца, адкара́скацца, адкасну́цца;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
отде́латься разг.
1. (избавиться от кого-, чего-л.) адчапі́цца, адкруці́цца, адкара́скацца, адвяза́цца;
2. (чем) абысці́ся, адбы́ць;
отде́латься цара́пиной абысці́ся дра́пінай.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адхрысці́цца, ‑хрышчуся, ‑хрысцішоя, ‑хрысціцца; зак., ад чаго.
Разм. Адвязацца, адчапіцца ад каго‑, чаго‑н.; хрысцячыся, пазбавіцца, паводле ўяўлення набожных людзей, ад нячыстай сілы. [Сымонка:] — Дзедка, чуеш: во — спявае! Ці ж не чуеш, дзедка? Вунь! — Гэта здань твая такая: Адхрысціся, хлопча, плюнь! Колас. // перан. Адкараскацца, адгаварыцца, адвязацца. Андрэй Руды хацеў забраць сваіх старых у мястэчка, але тыя адхрысціліся: — Ідзі ты ад нас, згінь! Ваданосаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)