адвёртка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так, ж.

Інструмент для закручвання і выкручвання шрубаў.

|| прым. адвёртачны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

адвё́ртка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. адвё́ртка адвё́рткі
Р. адвё́рткі адвё́ртак
Д. адвё́ртцы адвё́рткам
В. адвё́ртку адвё́рткі
Т. адвё́рткай
адвё́рткаю		 адвё́рткамі
М. адвё́ртцы адвё́ртках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адвёртка ж. (инструмент) отвёртка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адвёртка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Інструмент для закручвання і выкручвання шрубаў. Падыдзе, перакінецца з .. [трактарыстам] двума словамі, і бачыш: у Сцепкі ў руках адвёртка або ключ, ён ужо ляжыць на спіне пад трактарам і нешта там робіць. Гамолка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

отвёртка ж.

1. (действие) адкру́чванне, -ння ср.;

2. (инструмент) адвёртка, -кі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)