адвы́клы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адвы́клы адвы́клая адвы́клае адвы́клыя
Р. адвы́клага адвы́клай
адвы́клае		 адвы́клага адвы́клых
Д. адвы́кламу адвы́клай адвы́кламу адвы́клым
В. адвы́клы (неадуш.)
адвы́клага (адуш.)		 адвы́клую адвы́клае адвы́клыя (неадуш.)
адвы́клых (адуш.)
Т. адвы́клым адвы́клай
адвы́клаю		 адвы́клым адвы́клымі
М. адвы́клым адвы́клай адвы́клым адвы́клых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адвы́клы отвы́кший

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адвы́клы, ‑ая, ‑ае.

Які адвык ад чаго‑н.; нязвычны. [Банжын] даўно не іграў, і рукі, адвыклыя ад клавішаў, спачатку слухаліся дрэнна. Шыцік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

отвы́кший адвы́клы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)